Akhbar Cina : SJKC hidang makanan tidak halal selama ini?

[Nota: Selama ini ada makanan tidak halal di Sekolah Jenis Kebangsaan Cina (SJKC)? Wah, ini cabaran yang besar untuk ibu bapa Muslim yang menghantar anak-anak mereka ke SJKC. Pertama, untuk memastikan anak mereka tidak termakan makanan yang tidak halal. Kedua, untuk menyamak pakaian dan tubuh badan jika makanan tersebut tumpah ke atas pakaian dan tubuh anak mereka.]

*Gambar di atas adalah gambar hiasan semata-mata

China Press

Isu kantin SJK (C) menjual makanan halal?

Dalam negeri m/s A8

24 November 2011

Tajuk I:

Kekalkan budaya makan di kantin sekolah rendah Cina ataupun buka ruang makanan halal di kantin: Chou Chong Han

Berita dalam negeri

23hb Kuala Lumpur, Naib Presiden Dong Zong En. Chou Chong Han berkata, bagi menjaga kepentingan murid bukan Cina, Dong Zong akan fikirkan sama ada mahu buka satu lagi ruang di kantin untuk menjual makanan halal untuk kemudahan murid-murid bukan Cina ataupun tidak.

“ibu bapa bukan Cina selalu akan menyediakan bekal makanan untuk anak-anak mereka di sekolah, dan ada sesetengah ibu bapa yang minta pihak kantin sekolah sediakan jualan makanan halal untuk murid-murid bukan Cina.”

Sebaliknya Beliau menegaskan, pihak sekolah rendah Cina tidak akan kerana segelintir murid Islam, dan tukar budaya makanan di kantin sekolah-sekolah rendah Cina.

Chou Chong Han hari ini bersama gabungan Dong Zong negeri Sembilan semalam semasa ditemu ramah memberitahu, beberapa sekolah rendah Cina di negeri Sembilan telah mendapat surat arahan dari Jabatan Pelajaran negeri, menetapkan syarat dalam tender Kantin sekolah rendah Cina menyentuh tidak boleh jual barangan yang tidak halal, dan perjanjian kontrak itu perlu dipersetujui oleh pihak kanteen melalui guru besar sekolah, hari ini memberi jawapan kepada pihak media China Press.

Boleh menyebabkan kualiti sekolah rendah Cina berubah

Beliau berkata, pihak Dong Zong risau jika sekolah rendah Cina dipaksa patuh peratuan kantin sekolah rendah kebangsaan, tidak boleh jual barangan yang tidak halal, akan menyebabkan kualiti sekolah rendah Cina akan berubah.

Beliau berkata, surat kontrak kantin yang dikeluarkan oleh Jabatan Pelajaran menunjukkan beberapa klausa perjanjian itu sama dengan kontrak kantin di sekolah rendah kebangsaan, jika ia dipaksa bermakna itu sebagai salah satu langkah pertama mereka berniat untuk mengubah kualiti sekolah rendah Cina.

Budaya makan dan minum adalah salah satu budaya Cina yang penting untuk anak-anak kaum Cina, tidak boleh memaksa sekolah rendah Cina mematuh cara kantin di sekolah rendah kebangsaan.

Beliau berkata, kantin sekolah rendah Cina perlu mengesuai cara makan minum kelaziman murid-murid Cina di sekolah rendah Cina, kerana kebanyakan sekolah rendah Cina dipenuhi dengan anak-anak Cina, tidak boleh kerana segelitir murid bukan Cina mahu ubah budaya pemakanan dan minuman di kantin sekolah rendah Cina.

Chou Chong Han berkata, mengikut akta pendidikan tahun 1996, di sekolah-sekolah pelbagai aliran boleh menggunakan cara pengurusan pengelola sekolah itu sendiri untuk membuat keputusan termasuk kantin di sekolah.

“urusan kantin sekolah bukan di bawah penjagaan jabatan Pelajaran, ia dikendalikan oleh pengelola pihak sekolah.”

Beliau menyeru guru besar dan pihak pengelola sekolah ambil perhatian terhadap isu ini, kerana ia boleh menyebabkan kualiti sekolah rendah Cina berubah, jawantankuasa gabungan pengelola sekolah rendah Cina timbulkan isu ini memang satu perkara yang baik.

Tajuk II

Dong zong risau orang muslim ambil alih kantin di sekolah rendah Cina

Chou Chong Han berkata, pihak Dong Zong risau, jika pihak sekolah rendah Cina ikut cara dan arahan surat yang dikeluarkan oleh Jabatan Pelajaran, dimana ikut butir dan kontrak yang ada, ia boleh menyebabkan kantin sekolah rendah Cina akan dikendalikan oleh orang muslim.

Beliau berkata, banyak program khas yang ditempatkan di sekolah rendah Cina ataupun program pendidikan pra-sekolah, menetapkan pihak kanteen sekolah menjual menu makanan halal.

Chou Chong Han juga sebagai pengerusi pengelola di salah sebuah sekolah menengah Cina, beliau berkata, pihak sekolah yang di bawah pengelolaan beliau masih belum terima sebarang surat seumpama yang dikeluarkan oleh Jabatan Pelajaran itu.

Beliau berkata, selama ini pihak pengelola sekolah yang mengeluarkan tender kantin, kerana itu di bawah kuasa pengelola pihak sekolah, kontrak kantin juga di bawah olahan pengelola sekolah, jika perjanjian kontrak kantin diserahkan kepada guru besar, bermakna telah melanggar kuasa dan peraturan pihak pengurusan pengelola sekolah.

Chou Chong Han berkata, sejak tahun 2006 Dong Zong telah melancarkan “kempen kesedaran Pengelola Sekolah”, supaya dapat menyedarkan pihak pengelola sekolah batas-batas dan tanggungjawab mereka, kuasa pengurusan kantin juga di bawah pihak pengelola sekolah, termasuk pusat jualan buku-buku dan pengurusan dewan sekolah.

Beliau menegaskan “Jika semua kuasa diserahkan kepada guru besar, bermakna kita sudah tidak perlukan bahagian pengelola sekolah lagi.”

Akhbar Cina: Lagi tulisan sampah mengenai sekolah Cina disiarkan

[Nota: Sejak bila pula peruntukan belanja mengurus yang diberikan kepada SKJC dan SJKT berbeza? Jangan lupa, bil elektrik SJKC yang rata-rata mempunyai penghawa dingin dan kelengkapan elektrik, termasuk komputer yang lebih banyak dibayar oleh kerajaan. Sejak bila pula geran per kapita di beri berbeza mengikut jenis sekolah? Nama pun per kapita, ia akan diberikan berdasarkan jumlah pelajar di dalam sebuah sekolah.

Bantuan tambahan seperti KWAPM, susu 1Malaysia, Rancangan Makanan Tambahan - sejak bila diberi mengikut kaum, agama, jenis sekolah atau pegangan politik ibu bapa murid? Sejak saya masuk sekolah, sebagai anak guru, walaupun saya orang Melayu, Islam, anak penyokong kerajaan dan belajar di Sekolah Kebangsaan - saya tidak pernah terima semuanya kerana sejak dulu, ia diberikan berdasarkan pendapatan ibu bapa dan risiko keciciran. Jangan lupa, Dalam tahun 2007 juga direkodkan terdapat 406 SJKT dan 150 SJKC bertaraf Sekolah Kerajaan yang mendapat bantuan penuh dari Kerajaan. Bagi 406 SJKT dan 150 SJKC ini, mereka menikmati layanan yang sama seperti mana-mana Sekolah Kebangsaan berstatus Sekolah Kerajaan, baik dari bajet pengurusan, mahu pun bajet pembangunan. Apa yang diterima oleh Sekolah Kebangsaan berstatus Sekolah Kerajaan dari segi guru, geran per kapita, pembaikan, pembangunan dan lain-lain lagi turut diterima oleh SKJC dan SJKT berstatus Sekolah Kerajaan ini. Jadi siapa yang di anak tirikan? Menipu sungguh!

Editor akhbar Cina janganlah terlalu malas untuk menyemak fakta sebelum menyiarkan sampah dalam akhbar anda. Kalau hendak membakar kebencian antara kaum sekali pun, menyiarkan dalam akhbar anda bukan caranya. ]

Nanyang Siang Pau

m/s A14

27 Oktober 2011

Sekolah Rendah Cina Tidak Diabaikan?

Loh Han Chew/ Pengkritik semasa

Bilakah akan bermula PRU ke-13? Ada orang anggap ia akan diadakan pada bulan November ini, ada juga orang anggap ia akan diadakan pada bulan Februari ataupun bulan Mac tahun depan, namun begitu, ia tidak akan berpanjangan lama.

Mendapat pengajaran yang lepas-lepas, BN kini sudah pun tunduk, tidak lagi berkata akan beri janji-janji kebajikan selepas PRU, supaya tidak dituduh memberi gula-gula berniat untuk pancing PRU yang tidak akan mendapat kesannya itu, sebab itu dalam keadaan rakyat sedang teka-teki bilakah PRU akan tiba, BN keluarkan duit begitu banyak untuk rakyat, memberi duit dan beri bonus tidak terkata banyaknya, lancarkan konsep kedai runcit 1 Malaysia (kedai-kedai runcit biasa mengeluh) dengan hidangan makanan RM3.00 sahaja telah memberi manfaat ramai orang golongan yang berpendapatan rendah.

Ambil Berat Tentang Pendidikan

BN tahu Suqiu yang paling orang-orang Cina dahagakan terbahagi kepada 2 sektor, iaitu sektor pendidikan dan sektor ekonomi, dalam ekonomi kadang-kadang bantu yang di sini terlepas yang di sana dapat, seperti uncle yang kehilangan kekasihnya, beri kepada orang-orang Cina orang Melayu pula terabai. Tetapi dalam pendidikan kedua-dua belah pihak akan mendapat semuanya, terutama sekali mengutamakan sekolah-sekolah kebangsaan, ia masih boleh beri sedikit untuk sekolah-sekolah Cina, dengan itu mereka telah usahakan ke arah itu, selain daripada pelajar sekolah menengah swasta Cina boleh mendapat wang 100 ringgit untuk peruntukan buku-buku sekolah, mereka percepatkan kelulusan cadangan alih tapak sekolah, sekolah Chin Chee Bentong Pahang dipindahkan ke Puchong Selangor, projek itu sudah pun dalam proses persediaaan untuk dimulakan.

Timbalan Perdana Menteri merangkap Menteri Pelajaran Muhyiddin Yassin berusaha bangunkan sekolah Rendah Cina dan sekolah rendah Cina di Kajang termasuk sekolah rendah Cina di Sungai Long dan sebagainya. Sebab itu orang ramai pasti PRU sudah semakin hampir.

Sebab itu peneraju MCA Chua Soi Lek dengan segera berkata, kerajaan BN tidak abaikan perkembangan sekolah-sekolah rendah Cina, apa yang dituduh oleh parti pembangkang terhadap pihak kerajaan abaikan sekolah rendah Cina itu tidak wujud sama sekali dan tiada bukti yang kukuh.

Memang betul, Chua “tidak tahu apa sebenarnya yang orang-orang Cina mahukan”, menuding kerajaan BN abaikan sekolah-sekolah Cina bukan sahaja parti pembangkang yang luahkannya, sebaliknya ramai di kalangan masyarakat Cina timbulkan persoalan ini, Chua pula ambil ringan isu itu sebaliknya mengatakan itu semuanya tuduhan parti pembangkang, tidak disangka jurang perbezaan pendapat antara Chua dengan masyarakat Cina begitu jauh sekali, selepas PRU akan datang ini jika MCA mahu makan besar meraikan kemenangan mungkin bukan begitu mudah.

Adakah pihak kerajaan ada abaikan perkembangan sekolah-sekolah rendah Cina, kita boleh ambil iktibar dalam statistik yang ada, cuba kita lihat angka-angka itu dan buat analisa serta beri pandangan.

Pada tahun 1957, iaitu pada tahun negara kita dapat kemerdekaan, negara kita punyai 1,347 buah sekolah rendah Cina, bilangan pelajar seramai 391,667 orang murid. Pada hari ini, bilangan sekolah rendah Cina hanya 1,292 buah sekolah, sudah kurang 55 buah sekolah, bermakna setiap tahun hilang satu buah sekolah. Hari ini bilangan murid di sekolah rendah Cina seramai 600 ribu orang, bertambah sebanyak 230 ribu orang, dengan nisbah setiap tahun bertambah 4,200 orang, sekolah bukan sahaja tidak bertambah, sebaliknya semakin berkurangan. Sekolah-sekolah rendah Cina yang ada pada hari ini sebanyak 90 peratus adalah dibina pada zaman British dahulu; sekolah yang bersubsidi penuh biasanya tapak tanah sekolah itu milik kerajaan, kebanyakannya tanah-tanah itu diberi oleh pihak kerajaan British.

Wang Yang Diberi Pada Sekolah Rendah Cina Tidak Setimpal

Berkaitan isu wang subsidi, boleh menyebabkan orang-orang Cina kurang senang dan berteriak, mengikut apa angka yang Lim Guan Eng catatkan, di bawah perancangan Malaysia ke-10, nisbah bilangan murid di sekolah Cina hanya sebanyak 20 peratus sahaja mendapat wang daripada keseluruhan wang subsidi, iaitu sebanyak 3.6 peratus yang diagihkan, dengan nisbah setiap murid hanya mendapat RM17.00 ringgit seorang dari wang peruntukkan subsidi, berbanding peruntukan subsidi di sekolah kebangsaan sebanyak RM120.00 ringgit seorang, sekolah rendah Tamil pula sebanyak RM80.00 ringgit seorang.

[Nota: Sejak bila pula peruntukan belanja mengurus yang diberikan kepada SKJC dan SJKT berbeza? Jangan lupa, bil elektrik SJKC yang rata-rata mempunyai penghawa dingin dan kelengkapan elektrik, termasuk komputer yang lebih banyak dibayar oleh kerajaan. Sejak bila pula geran per kapita di beri berbeza mengikut jenis sekolah? Nama pun per kapita, ia akan diberikan berdasarkan jumlah pelajar di dalam sebuah sekolah. Bantuan tambahan seperti KWAPM, susu 1Malaysia, Rancangan Makanan Tambahan - sejak bila diberi mengikut kaum, agama, jenis sekolah atau pegangan politik ibu bapa murid? Sejak saya masuk sekolah, sebagai anak guru, walaupun saya orang Melayu, Islam, anak penyokong kerajaan dan belajar di Sekolah Kebangsaan - saya tidak pernah terima semuanya kerana sejak dulu, ia diberikan berdasarkan pendapatan ibu bapa dan risiko keciciran. Menipu sungguh!]

Angka-angka di atas adalah angka yang diumumkan oleh pihak kerajaan sendiri, laporan seperti ini boleh mudah didapati jika perlu, adakah pembangunan sekolah-sekolah rendah Cina dikatakan tidak diabaikan, bermakna mereka matanya celik tetapi tidak nampak seperti orang buta, jika wakil dari orang Cina sendiri bercakap demikian, dia tidak layak jadi wakil kepada orang-orang Cina.

Orang-orang Cina adalah salah satu kaum yang membantu membina negara ini, memang patut dapat diberi layanan untuk kembangkan bahasa ibundanya sendiri, “wakil-wakil orang Cina” hanya berpuas hati dan rasa selesa terhadap sedikit gula-gula ataupun mendapat manfaat secara kecil-kecilan, sebab itu orang-orang Cina rasa kecewa, jika tiada keputusan PRU 2008 itu, bukankah hari ini kita hanya mendapat manfaat secara kecil-kecilan sahaja? Sebab itu memang wajar jika orang Cina amat mengharapkan boleh berlaku dwikuasa di negara ini.

[Video] Tun Faisal vs PKR mengenai Sekolah Satu Aliran

KJ - Parallel school system actually does worsen ethic relations? @KhairyKJ

Can National Schools Be The Choice of All Malaysians?

(This post appears as a column in the latest edition of The Edge)

http://www.rembau.net.my/index.asp?doc=/news_list.asp&uid=1590

I have always been concerned about the parallel lives that some Malaysians lead. By definition, lines that are parallel never meet. And that is more or less what is happening to some of our youth, living trajectories that do not allow them opportunities to have meaningful interaction with Malaysians from other ethnic communities.

These ethnic silos begin with where they live. There are many parts of the country where neighbourhoods are predominantly one race. Even in urban centres where one assumes there would be more diversity in residential areas are demarcated by ethnicity.

Much of this has to do with economic success. Given the relative prosperity of a particular ethnic group, it is natural for them to cluster around the more upmarket development and townships, giving those areas a certainr flavour and character. The same is true for those with more modest means.

But ethnic dominance in neighbourhoods is not as big a factor in creating Malaysia’s parallel lives as schools and our education system. We always like to remind ourselves and the rest of the world that we are one of the only countries in the world that has preserved a diverse education system that guarantees mother tongue education and the existence of vernacular schools.

We point out that this is what makes Malaysia special, where diversity is not merely tolerated but institutionalised. Where most other countries decided on one principal medium of instruction, we decided to allow parents the right to choose whether they wanted to send their children to national, vernacular or religious schools.

Yet, most of us know that this diverse and democratised education system remains a double-edged sword. It is the existence of different types of schools that perpetuates and accentuates the parallel lives which after 54 years of independence show no sign of bending their trajectories in the hope that the twain shall meet at some point in the future.

While proponents of vernacular school will point to increasing enrolment of children from other races in Chinese schools as an example of the present system being able to break silos instead of perpetuating them, the majority of cases yield a clear ethnic divide between young Malaysians of primary school going age based on where they go to school.

One solution to this has been to move to a unitary school system, where vernacular schools are phased out and there is only one school option – the national school. Of course conceptually this would have been the ideal scenario from when our country was born. Had one of the political and social ‘bargains’ of the time included the existence of just one national school option, I am sure much of the intolerance, bias and polarisation that we continue to see today would have been addressed effectively through shared experiences during a young pupil’s formative years.

Unfortunately, despite our founding fathers’ vast tact, diplomacy and wisdom they erred on the side of diversity and tolerance when it came to the education system. Despite commissioning reports that would suggest otherwise, our early leaders felt that vernacular schools should exist alongside national schools and English schools (which were, of course, later phased out).

Although there are still many proponents for the existence of just a single, national school and to do away with vernacular schools, there are no takers among political parties across the divide for obvious reasons. Some even say vernacular education is protected by a virtual constitutional guarantee that has its basis in a ‘social contract’ agreed to by leaders of the main ethnic communities in their submission to the Constitutional Commission before Merdeka.

Whether it is the lack of political will or some constitutional safeguard reflective of a pre-independence political bargain, it is unlikely that vernacular schools will be phased out. So what’s left for us to do to bend the parallel lines?

Government programmes have been introduced to increase the number of contact hours across ethnic lines among our youth. An expensive example of this would be the national service training program for SPM leavers. Its effectiveness in breaking down ethnic barriers is debatable. There is a more effective but severely underfunded programme where kids from different schools do co-curricular activities together, throughout their school-going age. But these programmes cannot fully undo the divisiveness that is inherent in the present education system.

The only solution then left for policy-makers would be how national schools can be the school of choice for all Malaysians as they once were. So instead of committing political suicide by closing vernacular schools, strengthen national schools so over time parents who would have otherwise sent their children to vernacular schools would choose to national schools instead.

And for the past few years the education ministry, academics and concerned parents have been asking themselves how national schools can be the school of choice for all Malaysians. Early suggestions have looked into better discipline and teaching at Chinese schools and how national schools need to improve in these areas.

Many have also spoken about the overtly Malay and Islamic character of national schools which turn other ethnic communities away. There are also a shortage of trained Mandarin and Tamil teachers in national schools making it difficult for adequate instruction in pupils’ own language.

At the very least there has been this realisation and reforms have been put in place to make national schools better in terms of the quality of education and making it more representative of all Malaysians.

Some of these concerns were backed up by a survey that was commissioned by the Government in 2006 on ethnic Chinese respondents. Although the survey is slightly dated, I have no reason to believe that the results would have changed drastically. Firstl, the survey showed that attitudes towards Chinese schools matched attendance. Some 90% of respondents with children aged 12 and below said they would rather send their kids to Chinese schools than national schools.

Second, the results showed that although qualitative issues concerning the standard of education were important, the primary reason why Chinese families sent their children to vernacular schools was because of language and the ability to access knowledge and culture through the Chinese language. Part of this importance attached to language is related to cultural reasons – a sense of identity and heritage. Part of it is more practical with parents acknowledging Mandarin as a language of commerce especially with the economic ascendency of China.

The poll divided respondents into five broad categories: 30% who were concerned with Mandarin language proficiency either for business or for bonds to the community; 15% who feel that vernacular schools “are a bastion for Chinese culture and heritage”; 25% who felt the quality of teaching in Chinese schools was better, 25% who sent their kids for practical reasons - location - and 5% who sent their children to both national and vernacular schools to give their kids a better mix – thus bending the parallel lines.

Given the importance of Mandarin as a language for many of the respondents, they were also asked if they would support the introduction of Mandarin as a language taught in national schools (this was before the policy was introduced). 75% agreed but only 22% said that they would be open to sending their children to national schools even after Mandarin was taught with a further 30% said “maybe”.

Interestingly, when asked if sending children to different types of schools would worsen ethnic relations in the long run, 60% of the respondents said no. Less than 30% said that it was important that their kids went to a school where the mix races was balanced.

What does all this tell us? Probably a few things which appear depressing. First, there is a perception among the Chinese community that national schools are simply not an option for their children today regardless of any ongoing reforms and improvements. This may be because of qualitative or cultural reasons.

The introduction of Mandarin in national schools alone will not suddenly see Chinese student enrolment increase. For many Chinese parents, it is more than just having Mandarin classes. It is about complete immersion into a Chinese environment. This could mean that even if national school quality improves and its character becomes more Malaysian and less Malay and Islamic, it will still not be enough simply because (ironically) many Chinese parents want their kids in schools with a strong Chinese identity - Chinese vernacular schools.

It also tells us that many parents choose to be oblivious to the fact that the parallel school system actually does worsen ethic relations. This is probably because they give no importance to their children being in a diverse ethnic environment.

This leaves policy-makers in a bind where even improving the quality and diversifying the character of national schools may not be enough to make it the school of choice for Malaysians. It appears as though the parallel lives of our children will continue creating many different Malaysias that keep us further apart. My next column will address some solutions on how we can finally bend and curve these parallel lines to create a more united Malaysia.

MCA 'bashing' akhbar Cina: SJKC - wajar salahkan Dap bukan MCA

Wee Ka Siong sebagai Timbalan Menteri Pelajaran dan Ketua Pemuda MCA

perlu lebih agresif untuk gerakkan jentera bagi menjelaskan isu

Sekali lagi akhbar Cina meneruskan agenda MCA 'bashing' sebagai persiapan menjelang PRU13. Perkara-perkara di bawah negeri Selangor eloklah dipohon dengan Kerajaan Negeri Selangor. Ia tidak sepatutnya ada kaitan dengan usaha-usaha kerajaan BN sebelum ini kerana majoriti pengundi di Selangor sebelum ini telah menolak BN, terutama di kawasan Puchong.

Jadi, sekiranya mahu tapak, silalah mohon dengan Menteri Besar Selangor kerana ia di bawah bidang kuasanya dan kerajaan PR.

Kedua, hentikanlah sikap cauvinis dan ultra Cina ini kerana ia tidak membawa kebaikan kepada negara. Masih ramai anak-anak berketurunan Cina yang belajar di Sekolah Kebangsaan, termasuk Sekolah Kebangsaan Bantuan Modal yang memerlukan bantuan. Sekolah-sekolah seperti SK Taman Megah, SK Sri Petaling dan SK Assunta merupakan sekolah-sekolah kebangsaan yang cemerlang dan mempunyai jumlah pelajar Cina yang tinggi. SK Assunta pula merupakan Sekolah Kebangsaan Bantuan Modal yang memerlukan bantuan pembangunan dari komuniti. SK Taman Megah, masih sebuah sekolah yang cemerlang dalam negeri Selangor walaupun masyarakat Cina hanya berminat untuk menyalurkan bantuan ke SJKC di sebelahnya kerana terpengaruh dengan pembohongan dan hasutan bahawa Kerajaan BN menganak tirikan SJKC.

Pemimpin MCA dan Timbalan Menteri Pelajaran perlu lebih agresif untuk menerangkan keadilan kerajaan BN dalam hal pendidikan. Jangan bermain game Dap, kerana dalam mana-mana permainan sukan, anda akan kalah jika terperangkap bermain game orang lain. Pemimpin MCA tidak boleh malas dan ahli-ahli MCA kena lebih rajin menulis ke akhbar-akhbar untuk mempertahan dan menghebahkan kepada rakyat apa yang telah MCA lakukan untuk masyarakat Cina.

Gerakan juga perlu melakukan perkara yang sama. Cuma ketika ini tidak banyak serangan terhadap Gerakan mungkin kerana pemimpin Dap melihat Gerakan sebagai terlalu lemah dan bukan merupakan ancaman kepada Dap sama sekali.

Baca petikan di bawah untuk melihat sejauh mana Nanyang gagal untuk memberi maklumat berimbang kepada masyarakat Cina. Ia adalah sangat 'protective' terhadap Dap, tanpa menyebut sedikitpun tentang kelemahan Dap, 'protective' juga terhadap MB Selangor, tetapi berniat jahat terhadap MCA.

Kegagalan editor akhbar Cina untuk menyajikan maklumat berimbang kepada masyarakat Cina bukan sahaja tidak adil dan tidak bertanggung jawab, tetapi juga amat merbahaya kerana ia merosakkan agenda perpaduan kaum yang dibina selama ini.

Artikel seperti inilah yang menyebabkan masyarakat Cina mempunyai prejudis yang menebal terhadap MCA, walaupun MCA telah banyak berjasa kepada masyarakat Cina sebelum ini. Pada waktu yang sama, mereka dilalaikan tentang hakikat bahawa Dap belum pernah berjasa untuk mereka lagi selama ini.

__________________________

Nanyang Siangpau m/s A14
14 Ogos 2011

Sekolah Rendah Cina Jangan Dijadikan Percaturan
Loh Hon Chew

Kementerian Pelajaran Malaysia secara rasmi mengumumkan sekolah rendah Cina Kheng Chee Bentung akan dipindahkan ke Puchong Selangor, tapak sekolah sudah pun disediakan, pihak kerajaan juga telah bersetuju mengeluarkan peruntukan sebanyak 3 juta ringgit untuk pembinaan bangunan sekolah tersebut. Semuanya boleh dikatakan sudah bersiap sedia, yang kurang hanya pemetik apinya sahaja, surat dan kelulusan dari Pejabat Tanah adalah penentuan yang terakhir.

Walaupun ia sebagai penentu yang terakhir, sebaliknya penduduk di kawasan Puchong masih tidak berani "bergembira", kerana mereka "sudah berkali-kali dengar sejak PRU 2008, guruh sahaja yang kuat setitis air hujan pun tidak kunjung tiba" seakan-akan seperti cerita siri baru dalam kisah budak gembala kambing dengan anjing serigala? Tetapi sekarang ini agak berbeza sedikit, apa yang dapat didengar ialah PRU ke-13 semakin hampir, sekarang ini tapak sekolah sudah pun disediakan, yang penting pihak kemenerian pelajaran telah mengeluarkan surat arahan dan perintah, memberi had masa kepada jawatankuasa pembinaan sekolah siapkan sekolah tersebut dalam masa 400 hari. Meskipun PRU sudah hampir mungkin pihak kerajaan juga kerana kesuntukan masa terpaksa dengan tergesa-gesa meluluskannya.

Sebenarnya dari tarikh mula permohonan pindah tapak sekolah sehingga pembinaan sekolah sudah makan masa selama 5 tahun, sekarang kes ini tidak menunggu begitu lama, ada lagi banyak sekolah-sekolah Cina yang lebih lama memohon sehingga sekarang tidak diluluskan lagi. Apa yang orang-orang Puchong rasa tidak tenteram ialah walaupun ditambah dengan sebuah sekolah rendah Cina, ia masih tidak cukup untuk menampung kebanjiran murid, mereka mahu bina sekurang-kurangnya 2 buah sekolah yang perlu disegerakan, yang paling susah sekali ialah untuk mendapatkan kelulusan, lebih-lebih lagi untuk mendapatkan surat pengesahan.

Kebetulan Tapak Sekolah Di Negeri Selangor Telah Digunakan Pakai. Apabila sebut tentang tanah tapak sekolah, di negeri Selangor agak berlainan sedikit, kerajaan Pakatan Rakyat pernah sentuh tentang jika sekolah rendah Cina mahu tapak sekolah, kerajaan negeri Selangor akan segerakan dan terus bagi.Timbalan Menteri Pelajaran Wee Kah Siong dan pemimpin pmimpin MCA termasuk Liaw Lun Keong (terjemahan mandarin) sekali lagi mempersendakan kerajaan Pakatan Rakyat negeri Selangor, kerana dikatakan hanya pandai cakap tetapi kosong, mereka asyik tanya kerajaan Pakatan Rakyat negeri Selangor sudah beri berapa ekar tanah kepada sekolah rendah Cina?

Mengikut Jawatankuasa Pembangunan Sekolah-Sekolah Cina Petaling Jaya, mereka berkata mereka pernah memohon tanah untuk sekolah rendah Cina kepada kerajaan negeri Selangor, Daerah Petaling jaya telah mengeluarkan tanah sebanyak 8 bidang untuk tujuan pembinaan sekolah-sekolah rendah Cina, tidak dijangka secara kebetulan pula, semua tanah itu Pejabat Pelajaran telah serah milik kepada Jabatan Tanah Persekutuan untuk kegunaan jabatan tersebut, jawatankuasa pembangunan sekolah Cina hanya dapat rasa bergembira seketika, jika isu ini tidak ada unsur disengajakan, adakah orang lain boleh percaya.

Jika Chua Sui Lek, Wee Kah Siong, Liaw Lun Keong dan pemimpin-pemimpin MCA yang lain benar-benar iklas untuk membantu sekolah-sekolah rendah Cina, sila bantu dan ambilkan kembali 8 bidang tanah-tanah itu dan serahkan kepada Jawatankuasa Pembanguanan Sekolah-Sekolah Cina.

Selain dari itu MB Selangor Khalid bersetuju akan gantikan tanah-tanah tersebut, tetapi seelok-eloknya yang lebih terbaik sekali dapatkan kembali 8 bidang tanah-tanah itu.

Mahu bina sekolah rendah Cina terpaksa berteriak terpekik terlolong untuk mendapatkannya, serperti umpama sembilan daripada sepuluh tali yang kosot tidak boleh dibuka, isu dan pokok yang sebenar ialah masalah datangnya dari kerajaan pusat, ia adalah datang dari sikap kerajaan pusat tangani tidak adil terhadap sekolah-sekolah rendah Cina, tidak menghormati kontrak masyarakat, menyebabkan berlaku semua perkara-perkara ini.

Dari segi tapak dan tanah sekolah pula, MCA sering salahkan Anwar Ibrahim, mengatakan Anwar Ibrahim telah menetapkan peraturan tanah-tanah peruntukan untuk sekolah-sekolah tidak boleh bina untuk sekolah-sekolah rendah Cina. Sekolah Rendah Cina Bukan Alat Untuk Tujuan Modal PolitikAnwar Ibrahim telah tidak memegang jawatan itu lebih puluhan tahun lamanya, dan secara jelas semua jentera kerajaan di dalam tangan genggaman BN, kenapa MCA masih berkata masalah itu semuanya datang dari zaman Anwar Ibrahim?

MCA sepatutnya tidak perlu bercakap untuk tunjuk baik kepada kerajaan BN tentang konsep dan polisi pendidikan kerajaan BN, MCA jangan lagi asyik menatang dan mendukung polisi pelajaran kerajaan BN itu lagi. Sebaliknya jika MCA benar-benar faham dan iklas tentang orang-orang Cina, dan isu tuntut rayu (SuQiu) orang-orang Cina, sebenarnya apa yang orang-orang Cina mahukan ialah mempertahankan sekolah-sekolah Cina dan pendidikan bahasa ibunda mereka, MCA sepatunya sanggup bekerja untuk masyarakat Cina, MCA perlu berani bangun perkemas diri dan tampil ke hadapan, jika ada masalah terus laungkan pada kerajaan apa yang tidak kena tentang polisi terhadap sekolah-sekolah reandah Cina, jangan jadikan isu pembinaan sekolah rendah Cina yang rumit itu menuduh pula kerana kerajaan Pakatan Rakyat tidak sanggup keluarkan peruntukan tanah, sebenarnya apa yang kerajaan Pakatan Rakyat cakap dan janji semuanya mereka telah kotakan, sebenarnya kuasa untuk membina sekolah rendah Cina terletak di tangan kerajaan Pusat.

Sebenarnya kita semua tidak kekurangan tapak sekolah, hanya polisi pendidikan sahaja yang tidak menggalakkan pembinaan sekolah-sekolah rendah Cina, kebanyakan tanah sekolah di kawasan perumahan "penantian kosong" untuk sekolah kebangsaan, jika murid-murid di sekolah rendah Cina penuh sesak, memang tiada tempat untuk bina tambah sekolah rendah Cina lagi, pihak yang berkenaan terus membina sekolah-sekoah kebangsaan tidak membina sekolah rendah Cina, berkaitan sekolah rendah Cina Kheng Chee itu, Chua Sui Lek sendiri yang memohon, berbincang dan mnguruskannya, sebenarnya cara itu seperti agak tidak kena dan agak pelik, jika tidak kerana PRU sudah hampir tiba, sudah tentu ia tidak mungkin berlaku.

Akhir kata, kerajaan BN jangan gunakan isu sekolah rendah Cina sebagai alat untuk pertaruhan catur, jangan gunakan isu sekolah rendah Cina untuk hapuskan Pakatan Rakyat, BN perlu tahu pandangan mata rakyat sangat tajam, jelas dan terang.

Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.